Fanilla.nl
6/2/16 | Posted in Erasmus Granada, Reizen

erasmus granada uitwisseling

Na de eerste dag in Spanje volgden vijf dagen waarin ik me over talloze dingen heb verwonderd. Hierbij een lijstje met wat voorbeelden.

 

1. Sommige katten zijn terrorkatten.

En dan heb ik het in het bijzonder over Risqueto, de kat die mijn tijdelijke huis bewoont en terroriseert. Of eigenlijk is het vooral ónze kamer waar hij graag de boel op stelten zet. Nu denk je misschien, wat kan een kat nou helemaal aanrichten? Een kat kan veel. Deze kat ziet er uit als de grootste schat van de wereld, als een kat die je gewoon móet knuffelen. Foute keuze. Wanneer je dat doet, zal de kat je namelijk te grazen nemen.

 

Hij zal je verjagen uit je bed, omdat hij vanaf de zijkant met vuur in z’n ogen op je wacht. En geloof me, hij kan toehappen, en dat kan hij hard. De kat zal je verjagen uit je kamer, omdat je nooit weet of hij zich ergens heeft verstopt. Eén keer hadden we het beest per ongeluk opgesloten in onze slaapkamer, waarna we vrij bang waren voor een piswalhalla bij terugkomst. Gelukkig ontstond dat walhalla pas later in de gang. Gisteravond sprong onze grote vriend vanuit het raam op m’n hoofd toen ik net bijna in slaap viel… mijn eigen schizofrene kat Himmy is niks vergeleken met dit monster.

 

erasmus granada

Palmbomen! Jawel!

 

2. Het Andalusische accent is ook terror.

Een Spaanse zin als ‘¿Cómo estás?’ (Hoe gaat het met je?), wordt hier niet uitgesproken zoals je zou verwachten. Nee, na het inslikken van alle s-en en het nauwelijks openen van de mond ontstaat er iets dat klinkt als ‘¿Comoëtha?’. Het is fascinerend om de Granadianen (?) hun taal te horen spreken. Iets minder leuk is het als ze tegen mij gaan praten.

 

erasmus granada

Bij één van de Erasmus meetings, je ziet mij op de achtergrond praten met María uit Puerto Rico.

 

3. Er zijn hier véél erasmus organisaties.

In Granada heb je niet één organisatie voor internationale studenten, maar wel vier of vijf. Tot nu toe zijn we elke avond naar zo’n meeting gegaan, waarbij we tapas aten en veel nieuwe mensen leerden kennen. Het leuke is dat elke avond, hoewel altijd tapas-gerelateerd, toch weer heel anders was. De eerste avond gingen we op pad met een groep waarin iedereen Spaans sprak. Deze groep werd gedomineerd door Puerto Ricanen, voor wie de moedertaal natuurlijk Spaans is. De rest (bestaande uit onder andere wat Polen, een Belg, een Oostenrijkse, een Mexicaan en wij) ging daar vrolijk – ik enigszins ongemakkelijk – in mee. Het werd een hele fijne avond. Op een gegeven moment pakte iemand er spontaan een gitaar bij om vervolgens een heel mooi Spaans liedje te gaan zingen. Wie doet dat nou nog in Nederland, in een restaurant?

 

De tweede avond was een wereld van verschil. Wij, lichtelijk vermoeid en een beetje opziend tegen een avond Spaans spreken, kwamen aan op het ontmoetingspunt. Begonnen in het Spaans te praten, werden raar aangekeken. Wat bleek? Het merendeel van de groep sprak geen woord (hoe dan??) of heel weinig Spaans! We ontmoetten een aantal Nederlanders en spraken tot onze opluchting even in onze eigen taal.
De derde avond, tot slot, was een beetje gek. Iedereen was best wel moe van alle nieuwe indrukken. We werden meegenomen naar een lichtelijk vreemde tapasbar. Het was piepklein en we moesten allemaal staan met ons drankje. Aan de muur hing een mix van renaissance-achtige schilderijen, zwaarden en kitscherige versiering. We kregen voor de tweede avond op rij vette broodjes hamburger en patatten als tapas; gelukkig hadden we zelf al wat gegeten.

 

erasmus granada

Dit is in het Alcaiceria, een heel toeristisch Arabisch hoekje midden in het centrum.

 

4. Granada, je bent moooi

Tot slot mag in dit lijstje van verwonderingen de stad Granada als geheel niet ontbreken. Elke dag loop ik rond met grote ogen, het is hier zó mooi. Met name de Arabische wijk, het Albaizín, voedt mijn verwondering. Je kunt er je eindeloos verdwalen in de kleine witte straatjes, wordt er af en toe verrast door een prachtig uitzicht over de stad en komt er, als je geluk hebt, ook nog leuke koffietentjes tegen. Zoals jullie misschien weten maakt dat laatste me super blij! Verstopt in de wijk vonden we een café genaamd ‘4 gatos’ (vier katten), dit heb ik omgedoopt tot mijn toekomstige stamcafe. Het lijkt een van de weinige plekken in de stad te zijn waar ze meergranenbrood hebben (en zelfs sojamelk, mijn hipsterhart kon het allemaal nauwelijks aan van geluk).

 

4 gatos granada

 

Deze week heb ik al een aantal leuke mensen ontmoet, waaronder een paar Nederlanders en meisjes uit Oostenrijk en Zweden. We hebben samen een free tour door de stad gedaan, churros gegeten, gepicknickt in het park en vooral veel gelopen. Met het Oostenrijkse meisje spreek ik Spaans, wat een super goede oefening is. Hoewel het soms meer een mix is tussen Spaans, Engels en Duits, merk ik dat m’n Spaans hierdoor echt vooruit gaat.

 

700 broodjes paté

Nu is het zaterdagochtend, 12 uur. Het volledige huis gaat vandaag carnavallen in Cádiz, een Spaanse havenstad in het zuiden. Alleen de moeder van Juan is nog thuis. Haar accent is moordend, maar ze is echt een schat. Gister had ze voor het hele huis een typisch Spaanse maaltijd gekookt en vandaag is ze van alles aan het opruimen. Juan organiseerde namelijk de reis naar Cádiz en je wil niet weten hoeveel troep dat oplevert. We hebben gister onder andere geholpen met het smeren van 700 broodjes paté.

 

Vanmiddag ga ik naar mijn eigen kamer verhuizen… spannend! Ik hou jullie op de hoogte.



4 comments


    (February 7, 2016)

    Leuke blogpost! Klinkt allemaal super leuk, behalve de terrorkat dan! Veel succes met verhuizen! 🙂


    heino en Ine

    (February 9, 2016)

    Hoi Marieke,
    Wat een leuke blog schrijf jij! VOORAL DE STYL VIND IK PROFESSIONEEL,,
    Ik lees uit je berichten dat je wel geniet van je verblijf aldaar. Succes met het inrichten van je woonadres. We krijgen wel het adres, neem ik aan.
    veel groeten,
    Heino en Ine


    Itske

    (February 13, 2016)

    Heel leuk!! Ik ben benieuwd naar de Arabische wijk, die zijn altijd zo mooi!



    (February 14, 2016)

    Zo leuk om te lezen hoe goed je het naar je zin hebt en hoe fijn je het hebt met je nieuwe vriend de kat (haha, wat een terrorbeest).


Return to Top ▲Return to Top ▲