Fanilla.nl
24/3/14 | Posted in Inner beauty

ziek en sterk gerrianne

Al een tijdje spookte het idee door mijn hoofd om een rubriek te maken met verhalen van meiden met een chronische ziekte. Afgelopen zaterdag zette ik mijn plannen om in acties en trok ik erop uit om naar het eerste verhaal te luisteren. Het bijzondere van alle meiden die ik zal interviewen, is dat ze ondanks hun beperking enorm positief in het leven staan en er alles uithalen wat erin zit. Deze meiden inspireren mij, ik kan er zelf echt een voorbeeld aan nemen. Vandaag doet Gerrianne haar verhaal!

Niet één, maar drie ziektes

Gerrianne is een vrolijke meid uit Overijssel die net als ik een passie voor bloggen heeft. Op dit moment is bloggen ook vooral waar ze zich mee bezig houdt, want sinds december gaat ze niet meer naar school. Al van jongs af aan was ze vaak moe en had ze snel pijn, maar sinds een aantal jaar hebben deze klachten een naam gekregen, of beter gezegd drie namen. Gerrianne leeft namelijk met fibromyalgie, hypermobiliteit en het chronische vermoeidheidssyndroom.

Gerrianne: ‘Fibromyalgie houdt kort gezegd in dat je spieren heel soepel zijn. Hierdoor heb je moeite met veel bewegingen, doet alles snel zeer en kun je je moeilijk concentreren’. Omdat haar spieren al snel pijn gaan doen, moet ze veel rust nemen. Aan sport doet ze op dit moment dan ook niet. ‘Het zou op zich wel mogen, maar ik moet oppassen omdat ik ook hypermobiel ben. Als ik een beweging maak, dan kan er zomaar een gewricht uit de kom schieten’. Ze laat haar sleutelbeen zien, die duidelijk niet op z’n plek zit. ‘Kijk maar, hij steekt echt uit. Is gebeurd toen ik een keer mijn jas aan trok’. Helaas is het sleutelbeen niet zomaar terug in de kom te krijgen en een operatie is te riskant. Alsof dit alles nog niet genoeg is, heeft Gerrianne ook chronische vermoeidheidsklachten, die ze heeft overgehouden aan de ziekte van Pfeiffer.

Revalideren

Je kunt je voorstellen dat deze ziektes een behoorlijke beperking kunnen vormen voor je leven. Vooral ’s ochtends heeft Gerrianne veel pijn daardoor is het extra moeilijk voor haar om uit bed te komen. Naar school gaat ze dus niet meer en binnenkort wordt ze opgenomen in een revalidatiekliniek. Ik vraag haar of ze al weet wat ze daar precies zal doen.

‘Dertien weken lang zal ik werken aan mijn herstel, samen met een groep andere jongeren. In de ochtenden werken we aan school, er zal een leraar zijn die ervoor zorgt dat ik mijn opleiding toch kan vervolgen. De rest van de dag bestaat uit sporten en verschillende therapieën. Ik krijg fysiotherapie en ergotherapie, maar ook creatieve therapie, waarbij de nadruk wordt gelegd op de psychologische kant van ziek zijn’. Best intensief dus, want alleen in het weekend is Gerrianne vrij en mag ze naar huis. Of ze er tegenop ziet? ‘Nee, eigenlijk heb ik wel zin in de revalidatie, ik ben er echt aan toe. Gelukkig zal ik daar ook genoeg tijd hebben voor mijn blog’.

 

Pechvogel?

In de revalidatiegroep hebben de meeste mensen één ziekte, Gerrianne heeft er drie. ‘Je zou het pech kunnen noemen, maar het is hoe je ermee om gaat’. Hoe doet ze dat toch, zo positief blijven? ‘Je moet echt de knop omzetten en verder gaan. Je bent een pessimist of je bent een optimist’. En dat Gerrianne een optimist is, is duidelijk: ‘Ik probeer overal het beste van in te zien en wat ik kan, dat ga ik ook gewoon doen’.

Baaldag

‘Natuurlijk, iedereen heeft weleens een baaldag, ik ook. Wat ik dan vooral niet doe is de hele dag in m’n pyjama lopen. Je hebt dan veel sneller de neiging om te gaan liggen en zelfmedelijden te hebben. Dus ik doe gewoon kleren aan, een make-upje op en dan voel ik me vaak alweer wat beter’. Gelukkig krijgt ze ook veel steun van haar moeder en vriendinnen. ‘Ik kan op dit moment niet fietsen, dus naar vriendinnen gaan is lastig, maar gelukkig whatsappen we veel. Ik heb nu leuke vriendinnen, maar in het verleden hebben een aantal vriendinnen me keihard laten vallen. Hierdoor ben ik er wel achter gekomen wie mijn echte vrienden zijn’.

 

Veranderd

‘Ik ben denk ik wel harder voor mezelf geworden en voor anderen’, zegt ze als ik vraag of de ziektes haar als persoon hebben veranderd. ‘Eerst was ik redelijk verlegen en pikte ik teveel van anderen. Ik weet nu hoe ik om moet gaan met vooroordelen, ik trek me er niks meer van aan. Mensen die nu nog zeggen dat ik lui ben, krijgen mijn aandacht niet meer. Ik heb geleerd om voor mezelf op te komen’.

De toekomst

Over 5 jaar hoopt Gerrianne een leuke opleiding te hebben gevolgd, welke opleiding dat precies is weet ze nog niet. ‘Ook wil ik heel graag op mezelf wonen. Of ik dat ga kunnen? Zeker weten. Het is heel lastig, want dan moet ik echt alles zelf doen. Maar door de revalidatie hoop ik dat ik weer op de fiets kan en echt zelfstandig kan worden’.

 

Gerrianne heeft een leuke blog waar ze ook haar ervaringen met revalideren zal delen. Nieuwsgierig? Klik dan hier. De tweede foto komt trouwens van haar blog.

 

Heb jij een chronische ziekte en zou je ook graag je verhaal willen doen? Of ken je iemand die met zijn of haar positivisme een voorbeeld kan zijn voor anderen? Stuur dan een mailtje naar info@fanilla.nl!

 



11 comments


    (March 24, 2014)

    Ik volg Gerianne haar blog, en ik vind het superknap dat ze zo positief kan blijven! Keep going en sterkte meid!



    (March 24, 2014)

    Ik vind Gerrianne echt zo’n topper!! Ik heb net als haar ook fibromyalgie en daarbij ook nog eens ME (wat ook bij mij zorgt dat ik chronisch vermoeid ben) en heb al veel van haar geleerd! Ik vind het ook zo knap hoe positief zij altijd blijft en dat ze ondanks alles nog zo mooi kan lachen. Ik hoop echt het beste en hoop dat ze door haar revalidatie zich een stuk beterder gaat voelen!



    (March 24, 2014)

    Wauw, super veel respect! Echt waar. Mensen als Gerrianne zijn echt een inspiratie voor mij. Zij hebben zoveel doorzettingsvermogen en positiviteit, daar kunnen sommige onder ons echt wat van leren.
    Ik duim echt voor haar succes ! She can do it! <3



    (March 24, 2014)

    Wat onwijs tof dat je deze rubriek bent gestart Marieke, heel inspirerend om te lezen. Je hebt het heel mooi in elkaar gezet, er schuilt een journalistiek talent in je!

    En lieve Gerianne, je bent een topper. Ik bewonder je optimisme en ik wens je heel veel succes en geluk toe voor de revalidatie! Ik hoop dat ik jullie allebei snel weer eens zie <3



    (March 24, 2014)

    Mariek, wat een geweldig originele ideeën heb jij toch altijd!! Ik vind dit echt super interessant en inspirerend om te lezen dus ik ben blij dat je deze rubriek bent begonnen, topper! Wat een heftig verhaal, maar ik vind het wel heel goed dat je er zo positief in staat, Gerianne! Ik denk dat dat de ‘sleutel’ is om er voor jezelf toch gewoon wat moois van te maken, en ik denk dat ik zelf daar ook heel veel van kan leren!


    meike

    (March 26, 2014)

    Marieke wat een interessante rubriek is dit! Erg mooi om te lezen hoe positief Gerianne is!


    itske

    (March 27, 2014)

    Die reactie was eigenlijk van mij haha, maar meike had laatst gereageerd via mijn laptop dus haar naam stond nog ingesteld 😉



    (March 28, 2014)

    Wat een mooie rubriek!



    (March 30, 2014)

    Ah wat een mooie rubriek, ik heb Gerrianne het afgelopen goed leren kennen via het bloggen. Ik kan me helemaal aansluiten dat ze zo super sterk is. Succes lieve Ger, en mooie rubriek Marieke! Prachtig



    (April 18, 2014)

    (ik zie dit nu pas) maar wát een goede rubriek heb je er weer bij gemaakt Mariek! Ik ken Gerrianne natuurlijk wel, maar ik vind het super interessant om te lezen. 🙂 Sterkte Ger!



    (June 27, 2015)

    hallo , mvr .
    ik leer met je praten kennis te maken.
    maar , ik was ouder.
    ik was doof en kan wel praten.
    ik weet niet hoe omgaan verder voelen , ziek en sterk ?
    ik hoop dat je hebt begrijpen ?


Return to Top ▲Return to Top ▲