Fanilla.nl
29/12/14 | Posted in Column

Hij staat erbij alsof hij zo in elkaar kan storten. De spijkers hangen er half uit, ik heb ze er namelijk zelf ingeslagen. De plankjes staan onverantwoord vol. Het kastje kostte ooit vijftien euro, waarschijnlijk in de aanbieding omdat ‘ie eigenlijk niks waard was. Klaar voor de schroot. Maar wacht, hier stopt het verhaal niet, want ik stak er een stokje voor. Ik kocht het kastje, stopte het vol herinneringen en nu is ‘ie onbetaalbaar. Ik noem hem Manuel.
 

Wat er zoal in Manuel staat? Bovenste plank: onderzetters uit Stockholm die ik nooit gebruik. Een naambordje dat ik nog steeds op de deur moet hangen. Een wensvarken waarvan ik het wenspapiertje – waarop je de wensen kan schrijven – per ongeluk opzoog met de stofzuiger. Hoi, ik ben Marieke en ik ben een professionele faalhaas.
 

Toch heeft alles wat er staat heeft een betekenis. Zo ook het parfumflesje op de tweede plank. Ooit was het flesje vol, gevuld met de geur van kaneel, vanille en een heleboel andere dingen die ik niet kan plaatsen. Het was in ieder geval een fijne geur, want het flesje is inmiddels leeg.
 

Niet heel spannend dus, een leeg parfumflesje. Maar het gekke is dat het flesje helemaal niet leeg lijkt te zijn. Als ik het dopje eraf draai, ruik ik de geur namelijk nog steeds en is het alsof er een bom ontploft. Een herinneringenbom.
 

Ik vind geur iets heel geks. Het is namelijk alsof het herinneringen tot leven brengt; een gebeurtenis een tweede leven geeft. Met geur bedoel ik in dit geval dan een geur die je ruikt en herkent omdat je het eerder hebt geroken. Als ik het flesje opendraai, denk ik aan memorabele dingen zoals uitgaansavondjes in Groningen, vakantie in Malta en eindexamens halen. Deze herinneringen zitten natuurlijk ergens in mijn hoofd (ik studeer geen biologie), maar een geur kan ze heel sterk laten terugkomen.
 

Volgens mij zit het in mijn familie om gevoelig te zijn voor geur. Sommige familieleden raken oprecht zwaar geïrriteerd als je een geurtje opspuit binnen een straal van twee meter (‘Doe dat weg!! Ik wil dit niet in mijn huis!!’ (hee mam)). Gelukkig heb ik zelf niet die aversie, maar geur en ik hebben wel een gekke band.
 

En die band is niet alleen positief. Ik val namelijk op geur. Dat wil zeggen: als ik iemand leuk vind, is dat misschien wel in eerste instantie om zijn geur (Herkenbaar? Lees dan dit). Dat kan soms, zeg maar, best vervelend zijn. Als je geen zin hebt om iemand leuk te gaan vinden, kom je er door zijn geur toch niet onderuit. Geur is een stiekemerd.
 

Ik bedacht me laatst dat ik de uitspraak ‘ik kon het in geuren en kleuren navertellen’ heel leuk vind. Want met geur kan je inderdaad heel goed iets uit het verleden ophalen. En daar dan lekker nostalgisch van worden. Gelukkig zijn het met name leuke herinneringen die boven komen als ik het flesje van de tweede plank open draai. Eigenlijk is het flesje nu voller dan toen ik hem kocht. Al die herinneringen, al die mensen met wie ik die herinneringen heb gemaakt, zitten in dat flesje, op die plank. En het kastje is nog steeds niet ingestort. Misschien is ‘ie toch steviger dan ik dacht…



1 comment


    (December 30, 2014)

    Super leuk stukje! Ik ben ook best gevoelig voor geuren, en heb ook vaak dat iets ruik en dan even terug ben op een ander moment, waarmee ik die geur associeer!


Return to Top ▲Return to Top ▲