Fanilla.nl
13/11/14 | Posted in Column

broodnodig bakkerij

Bron foto: Broodnodig

 

Op mijn werk hoef ik niet per se te vousvoyeren. Oftewel: ik hoef niet per se ‘u’ te zeggen tegen klanten, maar uit beleefdheid doen mijn collega’s en ik het vaak toch. Zoals laatst, toen er een vrouw van een jaar of vijfenveertig binnenliep. Ze had een enigszins verwilderde blik in haar ogen. Type midlifecrisis.

 

‘Goedemiddag, wat kan ik voor u doen?’ Hoor ik mijn collega nog net zeggen, voordat mevrouw Midlifecrisis losbarst. ‘Kun je dat alstJEblieft niet meer doen? Nee maar het maakt me dus echt boos. Waarom zeg je in hemelsnaam u tegen mij? Ik ben toch jong?’. Er verschijnt een diepe frons in haar gezicht. ‘IK ZIE ER TOCH JONG UIT?’ schreeuwt ze nu bijna. Mijn collega en ik staan haar beide met grote ogen aan te kijken. We geven haar twee haverkoeken, stamelen iets in de richting van sorry en voor we het weten is ze verdwenen.


Deze mevrouw / jongedame? (nee) / veertiger zette me aan het denken. Toen ik even later in de bieb toevallig bij een rek vol zelfhulpboeken belandde (met titels als ‘Help: hoe blijf ik jong?’), vroeg ik me af: waarom zijn we zo bang om oud te worden? Is het echt zo naar om op een gegeven moment niet meer met je, maar met u aangesproken te worden?

 

Toegegeven: ik kijk niet per se uit naar een gerimpelde huid. Ik beeld mezelf liever (nog?) niet in bij de buurtbingo. Of, horror, achter de rollator. Daar is de tijd en mijn huid nog lang niet rijp voor. Maar wanneer dat moment komt, denk ik liever aan wat ouder worden ook met zich mee kan brengen. Zoals zelfbegrip, zelfacceptatie. Iets waar ik soms nog een behoorlijk gebrek aan heb.

 

Wat ik hoop, is dat ik later word zoals mijn opa en oma nu zijn. Ik zie hen  – soms – echt als voorbeeld. Hoe oma laatst opa’s hand pakte bij het bekijken van oude foto’s. Hoe opa nog steeds met een verwonderde blik in zijn ogen naar oma kijkt. Verwonderd, niet verwilderd. De verwilderde blik van de midlifecrisis getuigt van angst voor wat er komen gaat, angst voor de toekomst. De verwonderde blik van mijn opa bewijst voor mij dat hij er oké mee is om ‘oud’ te zijn.

 

Opa en oma hebben een gerimpelde huid. Maar dat betekent niet dat ze oud en zielig zijn. Nee, als ik een keertje wil komen eten moet ik dat zo’n drie weken van tevoren aangeven, anders zijn ze te druk. Te druk! Hoewel ze ver in de zeventig zijn, hebben ze nog een leven vol vrienden, maken ze mooie reizen en genieten ze van het leven. Ze zijn gedurende de tientallen jaren dat ze op aarde rondlopen (gelukkig nog niet achter de rollator) heel wat te weten gekomen over zichzelf, de liefde en de wereld.

 

Tegen mevrouw Midlifecrisis zou ik willen zeggen: ‘Meid’ (als we dan toch amicaal gaan doen). ‘Aangezien je niet de garantie hebt om ook zo gelukkig oud te worden, is het misschien een idee om nú te genieten. Van dat koekje, en van het leven.’

 

In: ‘Ik ben Theodor’ van Weesverhalen



10 comments


    (November 13, 2014)

    Wat een mooi stukje! ik ben het er wel mee eens hoor, sommige mensen gaan echt ver in het jong willen blijven. Maar het is toch ook juist mooi om ouder te worden? Je hebt levenservaring, je hebt dingen meegemaakt…



    (November 13, 2014)

    Heel leuk geschreven! 😀


    Itske

    (November 13, 2014)

    Leuk mariek!!


    Bernadette

    (November 13, 2014)

    Mooi Mariekje!



    (November 13, 2014)

    Wat een mooie en fijne column!
    En hoe jij over je opa en oma schrijft is zo herkenbaar!
    Ja heel mooi!



    (November 13, 2014)

    Leuke column en helemaal waar!



    (November 14, 2014)

    Mooi geschreven!



    (November 14, 2014)

    Hahaha, ik lach dubbel om het eerste stukje! Ik moet zeggen, ik heb zelf ook niet zoveel zin om oud te worden. Als ik tegen m’n moeder zeg dat ik echt geen 20 wil worden, dan kijkt ze me aan alsof ik gek ben en zegt ze iets van “Soes, dit soort gedachten kreeg ik pas toen ik 40 werd”. Volgens mij begint de midlife crisis (quarter life crisis?) steeds eerder, haha, want als ik al mijn vriendinnen hoor vind iedereen het horror om geen tiener meer te zijn. Maar goed, het is niet anders. Zoals jouw opa en oma wil ik wel oud worden, ik zeg ook altijd dat ik enorm uit kijk naar m’n pensioen, dus ja 😀



    (February 12, 2015)

    Hihi stuur dit stukje in! Je bent constant onderweg, hint hint 🙂



    (February 12, 2015)

    Hahaa het is redelijk… vergezocht, maar tóch een leuk idee 🙂 Hee maar jij schrijft dus ook voor een site? Of is het jouw site? Tof iig!


Return to Top ▲Return to Top ▲