Fanilla.nl
4/12/17 | Posted in Reizen

indonesie rondreis jogjakarta

In deze reeks schrijf ik over mijn reis van zes weken over Java, Bali en Lombok. Deel 1 en deel 2 verschenen al eerder. Deze keer vertel ik je over onze avonturen in Jogjakarta. We vierden Suikerfeest met Caesar, hadden een lichte cultuurshock in een westerse bar en bezochten samen met zestien miljoen toeristen de Borobudur.

Alcohol in Jogjakarta

Na onze avonturen op de taalschool in Klaten reizen we terug naar Jogjakarta. Deze stad voelt nu aan als een wereld van verschil: in vergelijking tot het conservatieve Klaten is het hier een heel stuk vrijer. We zien opeens zelfs vrouwen in korte broek rondlopen en voelen ons veel meer opgaan in de menigte dan in Klaten. In Jogjakarta slapen we in Bhumi hostel, achteraf waarschijnlijk het leukste hostel van onze reis. Het is er een beetje hippie: ze scheiden er (heel on-Indonesisch) hun afval en maken elke ochtend voor iedereen een ontbijtje met producten uit eigen tuin. Ook hebben ze een paar honden en katten geadopteerd uit het asiel en in de tuin hangt een immens chille hangmat.

Stiekem hebben we vrij veel behoefte aan alcohol. Als we rond tien uur in het hostel aankomen, zit er toevallig een groepje mensen dat dat gevoel herkent. Met z’n zevenen stappen we in een Grab (een Aziatische Uber) om ergens midden in de stad met slapende benen uit de auto te strompelen. Hoewel veel Indonesiërs niet drinken, zijn er in de stad toch een paar straatjes met bars. Daar kom je eigenlijk voornamelijk toeristen tegen. Voor nu maakt het ons even niet uit, we vinden het allemaal prima. Wel ervaren we een onverwachte cultuurshock. Tot nu toe zagen we alleen vrouwen in hoofddoek, maar hier in de bar staat er iemand in haar bh op de bar te dansen, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

We brachten stiekem best veel uurtjes chillend in de tuin van het hostel door


Het Suikerfeest bij Caesar

De volgende dag gaan we op pad met dezelfde mensen. Jogjakarta wordt ook wel de culturele en spirituele hoofdstad van Indonesië genoemd. Het is er rustiger – al is rust een relatief begrip op Java – en wat gemoedelijker. De Sultan van Jogjakarta, die ze hier nog steeds als leider zien, heeft trouwens in Leiden gestudeerd! We bekijken zijn indrukwekkende waterpaleis en drinken voor het eerst in een paar weken een goede cappuccino (oh yes).

‘s Avonds heeft de jongen die het hostel runt (Caesar heet ‘ie, echt) een diner voor ons gekookt ter ere van het Suikerfeest. Hij heeft de hele dag in de keuken gestaan en alles zelf gemaakt, wat een held! Na het heerlijke eten gaan we naar de parade kijken. Alle moskeeën uit de buurt (39!!) hebben een wagen versierd en allerlei choreografieën en liedjes ingestudeerd. Vanaf de stoep zien we hele hordes mannen met fakkels langskomen, maar ook dansende kindjes en alles daartussen. Iedereen zingt Allahoe Akbar in koor.

Een Indonesische vrouw vraagt aan Henk-Jan, de Nederlandse jongen met wie we naar de parade zijn gegaan, of ze met hem op de foto mag. Ze stuurt de foto naar haar vriendinnen en zet er iets in het Indonesisch bij, wat wij stiekem door Google laten vertalen. Haar bijschrift betekent zoiets als ‘ik ben verliefd op hem geworden’, hihi. De rest van de nacht klinken er gebeden uit alle moskeeën in de stad. ‘s Morgens gaat iedereen in alle vroegte samen op het grasveld voor ons hostel bidden om het einde van de Ramadan te vieren.

Oké, schijn bedriegt, zo rustig als op deze foto was het helaas niet overal in Jogjakarta 🙂

Het Suikerfeest diner in het hostel, georganiseerd door Caesar (rechts vooraan). Verder zie je Katie en Jake, die doen alsof ze niet als stelletje op reis zijn, terwijl iedereen ze al lang door heeft. Katie zit helemaal links vooraan en Jake rechts achteraan. Naast Katie zie je Luke, Henk-Jan en Tom. We zijn er hier nog niet over uit of Tom en Luke, die samen reizen, homo zijn en al dan niet een stel. Later blijkt: 1. ja, 2. nee. Verder zie je nog twee jongens die in zes weken heel Azië doorreizen, maar hun namen ben ik vergeten. (Net als zij hun bezoek aan Indonesië misschien al zijn vergeten, kaboem).



Een paar fotootjes van de parade. Redelijk intimiderend hè, die kerels?

 


Selfie-hoppen op de Borobudur

In totaal blijven we vijf nachten in Bhumi hostel. We maken er vrienden die we vrijwel allemaal later nog terug zullen zien op Bali of Lombok. Op de laatste dag bezoeken we, samen met 289278 Aziatische toeristen, de Borobudur. Zelfs omringd door al deze mensen is het nog steeds een enorm indrukwekkende ervaring. Helaas kunnen we letterlijk geen stap zetten zonder (gevraagd of ongevraagd) met iemand op de foto te gaan. We blijven dit echt zo’n vreemde ervaring vinden! Het is trouwens vandaag extra druk bij de tempel omdat het vakantie is in heel Indonesië. Dat is ook de reden waarom we vijf uur (in plaats van een halfuur) over de terugweg doen. Gelukkig hebben we goed gezelschap en kaartspelletjes bij ons…

Onze Borobudur buddies Chris en Ken

Het uitzicht was echt paradijselijk fenomenaal!

 

 

En verder in Jogjakarta:

Het paleis van de Sultan van Jogjakarta

Soms was het gekkenhuis op straat (ik denk dat de vrouw vooraan de foto links er ook klaar mee was). Soms konden we in alle rust ons zoveelste fruitsapje drinken.

We leerden van een lieve man op straat dat je ‘tidak, jalam jalam’ moet roepen als niet met een riksja mee wil. Werkte ideaal!

Wat je in Jakarta nauwelijks zag en hier wel, waren zoete gerechtjes. Rechts zie je er eentje in de making.

 

Na Jakarta willen we eigenlijk door naar de Bromo en Ijen vulkaan, maar vanwege de vakantiedrukte is er geen (betaalbaar) vervoer meer mogelijk. Uiteindelijk besluiten we, na eindeloos twijfelen, meteen door te vliegen naar Bali. Op het vliegveld maken we zeer Indonesische taferelen mee. Zo wordt er op een gegeven moment verteld dat we kunnen gaan boarden voor onze vlucht, maar daar wordt geen vluchtnummer bij vermeld. Meike kan die stress eigenlijk écht niet aan, wat stiekem wel een beetje heel grappig is. Uiteindelijk komt alles goed en landen we twee uurtjes later op Bali.

 

We reizen door naar Seminyak omdat onze twee buddies Tom en Luke uit Liverpool (inclusief heerlijk accentje) daar ergens rondhangen in een club met ladyboys. Volgende keer een verslag van Bali!



3 comments


    (December 4, 2017)

    Prachtige foto’s! Ik ben nog nooit in Indonesië geweest, en heb eerlijk gezegd nog nooit van deze plaats gehoord. Ik ben nu al mega benieuwd naar je Bali verslag, Bali staat namelijk op mijn lijstje om te bezoeken.



    (December 4, 2017)

    Hi Fanilla!

    Geweldige blog!

    Poot!

    Coco

    ps. Nienke: dat is wel dom van je



    (December 5, 2017)

    Wij waren enkele maanden geleden op Bali en kregen daar ook regelmatig de vraag of we op de foto wilden. Zo’n speciale ervaring. Grappig ook dat je hebt kunnen lezen dat er iets in de trend van ‘ik ben verliefd’ bij één van jullie foto’s samen met een Indonesische vrouw werd geschreven 🙂 Wie weet waar de foto’s waar ik op sta beland zijn, of wat daar over gezegd werd. Haha.


Return to Top ▲Return to Top ▲