Fanilla.nl
19/6/17 | Posted in Persoonlijk

lessen van mijn tussenjaar

Illustratie: Cris Carr

Nu mijn tussenjaar op z’n eind loopt en ik dus bijna een jaar lang de tijd heb gehad om het leven eens te over-analyseren, is het tijd om mijn laatste les van dit tussenjaar met jullie te delen. Eerder vertelde ik al dat ik ontdekte dat inspiratie voor mij heel belangrijk is en dat ik dit jaar eindelijk eens ben begonnen met rust nemen en luisteren naar mijn lichaam. De laatste les, en misschien wel belangrijkste, noem ik Liefde. Daarmee bedoel ik liefde van en voor anderen, bijvoorbeeld familie en vrienden, maar vooral ook liefde voor mezelf.

 

Kritiek op mezelf

Zoals veel anderen kan ik namelijk enorm kritisch zijn op mezelf. Wat ik ook doe, het kan altijd beter en eigenlijk is het dus nooit genoeg. Het gevolg van deze instelling is dat ik altijd bezig ben met wat er nog meer kan en moet, in plaats van soms even stil te staan bij wat er al is. Tijdens mijn studie was ik na een drukke periode hierdoor vaak helemaal op: dan werd ik wakker en had ik nergens energie voor. Soms hield dit wel een week of twee aan. Eigenlijk had ik al geaccepteerd dat dit bij mij hoorde, totdat het dit jaar opeens nooit meer zo ver kwam. De reden? Ik probeerde alles wat rustiger aan te doen en iets minder van mezelf te vragen. Ik werkte écht veel, maar probeerde bijvoorbeeld in het weekend en ‘s avonds rust te nemen. Hoewel dat zeker niet altijd lukte, ben ik nooit meer zo compleet energieloos geweest.

 

 

Foto: Raedon

 

Oftewel, een beetje lief zijn voor mezelf was best wel een goed plan. En om eerlijk te zijn was dit echt iets nieuws voor mij. Ik herinner me dat ik me wel eens bezeerde in het lunchtentje waar ik ooit werkte (want ik ben een ezel die zich zes keer aan dezelfde steen stoot). In plaats van dan even te gaan zitten, ging ik door en was ik boos op mezelf omdat ik me weer eens gestoten had. Dit is slechts een voorbeeldje van hoe ik met mezelf om ging; het ging echt altijd zo. Tentamens, bijvoorbeeld, ramde ik er net zo lang in totdat ik de stof door en door kende. Ik heb nooit iets hoeven te herkansen (zelfs niet in Spanje), maar dit is wel een van de verklaringen voor die stomme periodes na de tentamens.

 

Grip op je gewoontes

Toen mijn vriendinnetje Fleur, psychologe en coach in opleiding, laatst een training gaf met de naam ‘Grip op je gewoontes’, wist ik dan ook al snel welke gewoonte ik wilde aanpakken. Tijdens de training mocht je één goed voornemen noemen waar je aan wilde werken en voor mij was dat ‘meer rust nemen’ (zie ook dit stukje). Want hoewel het beter gaat dit jaar, zijn gewoontes natuurlijk niet zomaar te veranderen. Nog steeds is het een hoge snelheidslijn van gedachtes daarboven en daar wil ik graag wat aan doen. We moesten bij de training een heel concreet plan opstellen om je nieuwe gewoonte in te voeren en sinds de training ben ik actief bezig met niet-altijd-actief zijn. Zo ruil ik af en toe m’n telefoon om voor een boek, en kijk ik series zónder tussendoor honderd keer te pauzeren om iets aan m’n to-do list toe te voegen.

 

mentale kreukels programma
 

Illustratie: Well + Good

 

In de vorige update over de lessen van mijn tussenjaar schreef ik al meer over mijn voornemen om het rustiger aan te gaan doen. Nu is dat niet gemakkelijk in een land waar de individuele prestatiedruk constant enorm hoog is, waar de burn-outs voor het oprapen liggen (zie Sophie in de Mentale Kreukels, aanrader) en waar iedereen vergeet te leven omdat er altijd gewerkt wordt. Ik merk dat ik me daar snel door laat meevoeren en dat is ook een van de redenen waarom ik niet per se in Nederland wil wonen de komende jaren. Maar goed, het is wel heel makkelijk om alle schuld aan de maatschappij te geven. Ik kan de oplossing ook bij mezelf zoeken.

 

Vrienden met jezelf

Hoe ik dat ga doen? Goeie vraag… het is er eentje die me dit jaar veel heeft beziggehouden. Ik denk dat voor mij een van de belangrijkste oplossingen is en zal zijn dat ik wat betere vrienden met mezelf moet worden. Liever zijn voor mezelf, waar ik het eerder al over had, is daar een onderdeel van:

 

♥     Van mijn vrienden verwacht ik niet dat ze altijd alles voor elkaar hebben – waarom verwacht ik dat dan wel van mezelf?

♥     Tegen mijn vrienden ben ik altijd eerlijk – waarom geef ik dan niet toe aan mezelf dat ik soms wat meer rust nodig heb?

♥     En bovendien, mijn vrienden geef ik af en toe complimentjes, waarom vind ik het dan raar om die aan mezelf te geven?

 

Hier wilde ik verandering in brengen en dus startte ik weer eens een projectje: ik gaf mezelf elke dag een complimentje. Niet te cheesy denken, ik ging niet voor de spiegel staan en dan zeggen dat m’n wenkbrauwen er goed uitzagen. Nee, ik zei gewoon af en toe tegen mezelf dat ik trots was op iets wat ik wel of juist niet had gedaan. Als ik toch maar mooi de fiets naar werk had gepakt om 06:15 in plaats van de bus, of als ik niet stresste terwijl ik toch veel moest doen. Als ik iets stoms had gedaan, probeerde ik het mezelf te vergeven zoals ik het een vriend(in) zou vergeven. En serieus, dat projectje was zo’n verademing dat ik het nog steeds af en toe doe. En waarom ook niet?

 

tussenjaar niet reizen

Illustratie: Fit Bottomed Mamas

Tips uit de boeken

Ik scande wat boeken (tip) en sites over dit onderwerp en las nog een paar andere tips die ik in de praktijk bracht. Bijna allemaal zeiden ze: stop met multitasken, dat is voor niemand goed. Sloot mooi aan bij mijn vorige stukje, dus die probeerde ik nog wat meer toe te passen door daadwerkelijk te proberen om op 1 moment 1 ding te doen en ook aan 1 ding te denken. Ook las ik vaak de tip om veel te lachen, omdat lachen allerlei gezondheidsvoordelen heeft (bron & bron). Geen probleem, doen we!

Martijn tipte me het boek The Subtle Art of Not Giving a Fuck (Mark Manson), over hoe je dicht bij jezelf kunt blijven door je af te vragen wat voor jou belangrijk is, en alle andere dingen te laten voor wat ze zijn. Ik ben er net in begonnen en ga het tijdens mijn reis door Indonesië verder lezen (als jullie dit lezen zit ik daar gewoon, ik zal wanneer ik kan vertellen hoe het hier is!). En als er toch weer stress opkomt, denk ik altijd even aan dit schemaatje:

 

tussenjaar nederland

Illustratie: Catherine Roach

Liefde van en voor anderen

Tot slot wil ik toch nog even melden dat ik dit jaar nog weer meer ben gaan inzien wat voor fijne mensen ik om me heen heb. Ook al zou ik best friends met mezelf zijn, dan zou ik alsnog mijn al favoriete gekkies om me heen willen hebben. Mijn familie en vrienden maken van mijn leven een feestje!

 

Ik vond dit jaar in eerste instantie een beetje een teleurstelling, omdat ik niet op reis ging en ook geen fatsoenlijke baan vond. Toch heb ik zeker geen spijt van mijn keuze voor een tussenjaar, want zoals jullie in deze reeks hebben kunnen lezen heb ik toch het één en ander opgestoken. De conclusie is dat ik blijer, gelukkiger en geïnspireerder ben als ik genoeg rust neem en vrienden met mezelf blijf. Ik hoop deze lessen mee te kunnen nemen als ik straks weer ga studeren. En daarnaast hoop ik natuurlijk dat jullie het leuk vonden om deze stukjes te lezen!



2 comments


    (June 19, 2017)

    Wat goed dat je zo hard bezig bent! Vind ik echt heel erg knap 🙂 Ik heb ook nog wel een boek als aanrader.. Bijna dezelfde titel als Martijn haha, namelijk; the life changing magic of not giving a fuck door Sarah Knight.



    (August 8, 2017)

    Altijd goed om aan jezelf te werken. En vooral proberen het positieve te zien, en je problemen los te laten. Succes!
    Groetjes,
    Saskia Franks


Return to Top ▲Return to Top ▲