Fanilla.nl
14/12/17 | Posted in Column, Persoonlijk

in belgie wonen

Zo vaak zou ik een handleiding willen hebben. Eentje waarin staat wat er in hemelsnaam in al die Belgische hoofden omgaat. Dat had me zo geholpen tijdens de eerste maanden als Nederlander in Antwerpen!

Bij gebrek aan beter ben ik maar begonnen aan mijn eigen handleiding en die deel ik natuurlijk graag met jullie. Vandaag geef ik je, om te beginnen, vijf verschillen tussen Nederlanders en Belgen. Volgende keer vertel ik je welke lessen ik daaruit heb geleerd. Op die manier hoop ik je een beeld te geven van hoe het écht is om te verhuizen naar frietjesland.

Lees verder →


29/12/14 | Posted in Column

Hij staat erbij alsof hij zo in elkaar kan storten. De spijkers hangen er half uit, ik heb ze er namelijk zelf ingeslagen. De plankjes staan onverantwoord vol. Het kastje kostte ooit vijftien euro, waarschijnlijk in de aanbieding omdat ‘ie eigenlijk niks waard was. Klaar voor de schroot. Maar wacht, hier stopt het verhaal niet, want ik stak er een stokje voor. Ik kocht het kastje, stopte het vol herinneringen en nu is ‘ie onbetaalbaar. Ik noem hem Manuel.

Lees verder →


13/11/14 | Posted in Column

broodnodig bakkerij

Bron foto: Broodnodig

 

Op mijn werk hoef ik niet per se te vousvoyeren. Oftewel: ik hoef niet per se ‘u’ te zeggen tegen klanten, maar uit beleefdheid doen mijn collega’s en ik het vaak toch. Zoals laatst, toen er een vrouw van een jaar of vijfenveertig binnenliep. Ze had een enigszins verwilderde blik in haar ogen. Type midlifecrisis.

 

‘Goedemiddag, wat kan ik voor u doen?’ Hoor ik mijn collega nog net zeggen, voordat mevrouw Midlifecrisis losbarst. ‘Kun je dat alstJEblieft niet meer doen? Nee maar het maakt me dus echt boos. Waarom zeg je in hemelsnaam u tegen mij? Ik ben toch jong?’. Er verschijnt een diepe frons in haar gezicht. ‘IK ZIE ER TOCH JONG UIT?’ schreeuwt ze nu bijna. Mijn collega en ik staan haar beide met grote ogen aan te kijken. We geven haar twee haverkoeken, stamelen iets in de richting van sorry en voor we het weten is ze verdwenen.

Lees verder →


30/5/14 | Posted in Column

gekkigheid

Ik heb een woord geleerd. Of beter gezegd: ik heb het herontdekt, door Willy. Sindsdien is het mijn favoriete woord en soms doop ik het spontaan even om tot mijn levensmotto. Zoals begin deze maand, toen ik bij wildvreemde mensen in de auto stapte om diezelfde avond nog pizza’s te eten onder de Eiffeltoren. Of toen ik besloot dit stukje te schrijven.

Lees verder →


Return to Top ▲Return to Top ▲