Fanilla.nl
14/11/17 | Posted in Hotspots

kolonel koffie

‘Je moet mee. Je hebt geen keuze.’

 
Ik dacht niet dat ik ooit naar een koffietentje gesleept zou hoeven worden, maar zaterdag sprak Martijn toch echt deze woorden uit. Het leven in Antwerpen had me de afgelopen dagen een beetje in m’n gezicht geslagen en het liefst zou ik de hele dag lekker veilig in bed series kijken.

Eerlijk, verhuizen naar een ander land is niet altijd alleen maar super leuk. Soms is het even kut. Soms moet iemand je even herinneren aan het feit dat een plons koffie in je maag veel, zo niet alles, weer goed maakt. En zo belandden we op zaterdagmiddag half 5 bij Kolonel Koffie.

Lees verder →


10/11/17 | Posted in Reizen

Deze zomer maakte ik een reis over drie Indonesische eilanden: Java, Bali en Lombok. Vorige keer was ik gebleven bij het Hawaii van Java: Pangandaran. Daarna reisden we door richting het centrum van Java om daar twee weken vrijwilligerswerk te doen. Tenminste… dat was de bedoeling.

 

Vanuit Pangandaran hebben we een shuttlebusje geboekt naar Jogjakarta. Dat is je definitie van een boemelbus: negen uur lang hobbelen en denderen we over de onverharde binnenwegen van Java. Al binnen een uur hebben we een lekke band en zelfs de dorpsjongens ‘m niet verwisseld. Dus moeten we verder in een ander busje. Aan het einde van de dag hebben we veel gezien, maar zijn we heel blij dat de busreis erop zit.

Lees verder →


21/9/17 | Posted in Reizen

pinisi backpackers hostel

– 10 juni 2017 –

vandaag vlieg ik naar de andere kant van de wereld…

 

… daar droom ik al jaren van en dat levert natuurlijk de nodige zenuwen op. Terwijl het vliegtuig opstijgt, haal ik mijn tas al minstens drie keer overhoop omdat ik denk dat alles kwijt is. Het bakje water dat ik van de stewardess krijg, smijt ik het per ongeluk op de grond. Maar dat geeft allemaal niks, want we zijn op weg.

‘Pasta or meat?’ vraagt de stewardess van Turkish Airlines aan mijn reisgenootje Meike. ‘Apple juice’, antwoordt ze, want ze denkt dat de stewardess Turks spreekt. Ik kan er smakelijk om lachen, maar de stewardess vindt het minder grappig. Ook dat maakt niet uit, want de toon van de reis is gezet. Een reis van zes weken over drie Indonesische eilanden, waarop we nog vaak om onszelf en de wereld om ons heen zullen lachen.

Lees verder →


19/6/17 | Posted in Persoonlijk

lessen van mijn tussenjaar

Illustratie: Cris Carr

Nu mijn tussenjaar op z’n eind loopt en ik dus bijna een jaar lang de tijd heb gehad om het leven eens te over-analyseren, is het tijd om mijn laatste les van dit tussenjaar met jullie te delen. Eerder vertelde ik al dat ik ontdekte dat inspiratie voor mij heel belangrijk is en dat ik dit jaar eindelijk eens ben begonnen met rust nemen en luisteren naar mijn lichaam. De laatste les, en misschien wel belangrijkste, noem ik Liefde. Daarmee bedoel ik liefde van en voor anderen, bijvoorbeeld familie en vrienden, maar vooral ook liefde voor mezelf.

 

Kritiek op mezelf

Zoals veel anderen kan ik namelijk enorm kritisch zijn op mezelf. Wat ik ook doe, het kan altijd beter en eigenlijk is het dus nooit genoeg. Als gevolg hiervan ben ik altijd bezig met wat er nog meer kan en moet, in plaats van soms even stil te staan bij wat er al is. Tijdens mijn studie was ik na een drukke periode hierdoor vaak helemaal op. Dan werd ik wakker en had ik eigenlijk nergens energie voor.

Soms hield dit wel een week of twee aan. Eigenlijk had ik al geaccepteerd dat dit bij mij hoorde, totdat het dit jaar opeens nooit meer zo ver kwam. De reden? Ik probeerde alles wat rustiger aan te doen en iets minder van mezelf te vragen. Ik werkte écht veel, maar probeerde bijvoorbeeld in het weekend en ‘s avonds rust te nemen. Hoewel dat zeker niet altijd lukte, ben ik nooit meer zo compleet energieloos geweest.

Lees verder →


5/6/17 | Posted in Persoonlijk

tram antwerpen eilandje

Sommige mensen denken dat België een soort Nederland is, maar dan over de grens. Met die mensen ben ik het niet eens: België is echt buitenland. Ze mogen er misschien dezelfde taal spreken (alé, ook daarover valt te twisten), maar een gemiddelde Belg zit heel anders in elkaar dan een gemiddelde Nederlander. Aangezien ik volgend jaar in Antwerpen ga wonen lijkt het me leuk om jullie op de hoogte te houden van mijn verwondering hier in het land van friet en verrotte wegen.

 

Nu ben ik dit afgelopen jaar al een keer of twintig in Antwerpen geweest, in verband met een Leuke Belg, maar nóg zijn er elke keer weer nieuwe dingen waarover ik me op z’n zachtst gezegd verbaas. Dit weekend ging mijn kamerjacht in Antwerpen officieel van start en ik keek mijn ogen uit. Ik had drie bezichtigingen op de planning staan en vrijdagmiddag was de eerste.

 

Lees verder →


22/5/17 | Posted in Hotspots

zweeds leren utrecht

In het centrum van Utrecht vind je een bruin café dat anders is dan alle andere bruine café’s. Van buiten lijkt dat misschien niet zo, maar loop er maar eens binnen op een woensdagavond en je zult begrijpen wat ik bedoel. Dan staat er in dit café namelijk op elke tafel een vlaggetje. Je ziet er bijvoorbeeld de vlag van Japan, van Duitsland, van Spanje of van Zweden. Terwijl je om je heen kijkt, hoor je al minstens drie talen.

 

‘Hi, which language would you like to speak?’, begroet de gastheer je.

 

Welkom in het Language Café van Utrecht!

 

Lees verder →


8/5/17 | Posted in Persoonlijk

Sinds de laatste Meet My Life zijn er alweer twee maanden voorbij gegaan. In die maanden was ik weer lekker veel aan het werk en in het weekend was ik leuke dingen aan het doen. Ook was ik volop bezig met de voorbereidingen voor Indonesië: prikken halen, paspoort halen, dozen inpakken… ik laat jullie graag de foto’s zien die ik de afgelopen tijd maakte.

Lees verder →


24/4/17 | Posted in Persoonlijk

de lessen van mijn tussenjaarIllustratie (bewerkt): JessicaIllustration

 

Ik ben eigenlijk altijd bezig. Of beter gezegd, ik heb altijd het gevoel dat ik iets moet doen. Als ik een filmavondje met mezelf heb gepland, zet ik om de vijf minuten de film op pauze, omdat ik echt even dat ene mailtje moet sturen, en dan ook meteen die ene persoon een berichtje moet sturen. Als ik eens een boek wil lezen, zie ik opeens dat er intussen alweer 51 berichten in drie chats zijn binnengekomen. Die moet ik natuurlijk allemaal nu beantwoorden. En trouwens, ik moet ook nog even op mn to do-list zetten dat ik over zes weken een afspraak bij de tandarts moet maken.

 

Voordat ik het weet is de dag voorbij, en heb ik me geen moment ontspannen gevoeld. Altijd ben ik ofwel dingen aan het doen, ofwel aan het denken aan de dingen die ik nog moet doen. Daardoor krijg ik in principe veel gedaan, maar ben ik aan het einde van de week altijd op.

Lees verder →


9/4/17 | Posted in Food

zelfgemaakte vegaburgers

 

Ik heb een nieuwe hobby: vegaburgers maken! Ik vind het sowieso leuk om in de keuken te staan, en al helemaal als ik eerst van alles mag pureren (oftewel: een smerige brei mag creëren), om er vervolgens mooie ronde burgers van te bakken. Er zijn eindeloos veel variaties denkbaar en eigenlijk kun je in zelfgemaakte vegaburgers alles stoppen wat je lekker vindt. In het kader van de (Belgische, oeps) Dagen Zonder Vlees, een top initiatief dat nog tot 15 april loopt, leek het me leuk om eens wat burgers uit te proberen.

 

Om te beginnen heb ik twee creaties van anderen nagemaakt. Eentje met linzen als basis en eentje met kikkererwten. De receptjes, aangepast naar mijn smaak, deel ik vandaag met jullie. Voor de originele recepten kun je op de linkjes klikken.

Lees verder →


2/4/17 | Posted in Inspiratie

nepal vlaggetjes

Foto van Laura

 

In Nederland wordt in het algemeen van je verwacht dat je vijf dagen per week, van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat, zo hard mogelijk werkt. Dat je netjes je studie afmaakt zonder al teveel gedoe en zonder van het gebaande pad af te wijken. Dat je kindjes krijgt, een huis en een auto. Ik moet bekennen dat ik dit, al van jongs af aan, niet zo goed voor mijzelf kan voorstellen. Ik heb altijd al min of meer het gevoel gehad dat ik vrij wil zijn, dat ik wil kunnen zwerven en dromen zoveel als ik wil en dat ik écht gelukkig wil zijn met wat ik doe.

 

Begin dit jaar wees ik daarom een typische 9-5 baan af bij Bol.com. Ik werd zó gestresst van het idee dat ik elke dag hetzelfde zou moeten doen, op dezelfde plek, met dezelfde mensen. Alleen al het idee dat ik mijn (creatieve) vrijheid zou moeten inleveren en dat ik altijd voor een ander zou werken, zorgde ervoor dat ik het Spaans benauwd kreeg. Ook al heb ik nu allemaal verschillende, minder goed betaalde baantjes, ik heb geen spijt van mijn keuze. Ik heb nu de vrijheid om dingen uit te proberen en om te ontdekken wat ik zelf wil. Steeds meer merk ik dat ik misschien als freelancer moet gaan werken. De masteropleiding die ik heb gekozen, Mediastudies in Antwerpen, past daar wel bij. (Jaa ik ga emigreren! Haha).

 

Nu vind ik dat een heel eng idee: zelf voor je inkomsten zorgen, en voor alles wat daarbij komt kijken. Je eigen tijd indelen, je eigen projecten bepalen. Toch lijkt de vrijheid om te doen wat mij gelukkig maakt het me allemaal waard. Nu zijn er tegenwoordig natuurlijk veel freelancers, en veel mensen die doen wat ik ook zou willen doen (schrijven, verhalen maken, iets bijdragen aan de wereld). Vandaag vertel ik over een aantal vrouwen die hun (vergelijkbare) dromen hebben gevolgd, en me daardoor inspireren.

 

Lees verder →


Return to Top ▲Return to Top ▲